CDPLUS WEBRADIO 
Jazz.GR Radio Podcast 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΗΣ – “15 σταγόνες βροχής σ’ έναν ωκεανό από μπλούζ ιστορίες”
Κυκλοφόρησε το τρίτο βιβλίο του Δημήτρη Επικούρη
με τίτλο «15 σταγόνες βροχής σ’ έναν ωκεανό από μπλούζ ιστορίες», βασισμένο πάνω στο προσωπικό album του Παύλου Καραπιπέρη “Fifteen Raindrops In An Ocean Of Blues Tales”.
Ο Δημήτρης Επικούρης γεννήθηκε το 1963 στη Νίκαια του Πειραιά και σπούδασε στις Η.Π.Α. οικονομικές και πολιτικές επιστήμες. Από το 1990 διδάσκει την αγγλική γλώσσα στο φροντιστήριό του. To μεγάλο του πάθος είναι η μουσική του blues και η Επικούρεια φιλοσοφία.
Από τον πρόλογο του βιβλίου:
«Κοίτα, φίλε. Να σου εξομολογηθώ κάτι. Αυτό το μικρό πόνημα το έγραψα ακούγοντας ένα μπλουζ CD του καλού μου φίλου, του Παύλου Καραπίπέρη. Το άκουσα πολλές φορές αφήνοντας τα αλήτικά του μπλουζ να μπούνε μέσα μου σαν το μυρωδάτο λικέρ που γλιστράει ζεστά και γλυκά μέσα στο λαρύγγι το καταχείμωνο, δίπλα από ένα κούτσουρο που καίει και με μυαλό ορεξάτο για ταξίδια μακρινά στα βάθη των ανθρώπινων αισθήσεων και παραισθήσεων που δεν έχουνε τέλος και αρχή.
Κάθισα λοιπόν και κατέγραψα ότι οι Μούσες μου υπαγόρευαν την ώρα που η μουσική του Παύλου ξελόγιαζε το νου και τις αισθήσεις μου. Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα του μεσοπολέμου και ταξιδεύοντας ανάποδα στην καμπύλη του χρόνου του κυκλικού, βάλθηκα να μιλήσω όπως μιλούσαν οι λαϊκοί άνθρωποι του πόνου και του μόχθου. Οι άνθρωποι με μπέσα και φιλότιμο.
Το ευχαριστήθηκα πολύ είναι αλήθεια. Ο Παύλος με βοήθησε και έβγαλα από μέσα μου πράγματα που κούρνιαζαν για πολλά χρόνια, σκέψεις μέχρι τώρα αταξινόμητες και συναισθήματα χαρμολύπης, νοσταλγίας και όνειρα παιδιάστικα γεμάτα από μια ένοχη αθωότητα που πολλοί από μας ντρέπονται σήμερα να λαχταρίσουν.
Αν τελικά σου αρέσει να σκάβουν τα μπλουζ το πετσί σου και να τρυπώνουν μέσα στο δέρμα των ονείρων σου, τότε είσαι και εσύ άτομο ιδιαίτερο. Δεν είσαι τυχαίος για να ακούς αυτή τη μουσική επιτρέποντας στα μπλουζ να μιλάνε στα σωθικά σου. Είσαι και εσύ νεραϊδοχαϊδεμένος όπως όλοι εμείς που ξεστρατίζουμε επικίνδυνα από τη ζελατίνη της πλαστικής διασκέδασης των πρωϊνάδικων, των τηλεμαϊντανών, των διασκεδαστών της δεκάρας, των “γιαλαντζί καλλιτεχνών”, των “περίπου” αντρών, των “ροζ” επαναστατών και της φτήνιας που μας ταΐζουν.
Χαλάρωσε λοιπόν και άσε τον Παύλο να ξεναγήσει και εσένα σε κόσμους μυστικούς μέσα από το δικό του πλούσιο και αμόλυντο ψυχισμό. Άσε τον να γίνει ο ξεναγός σου σ’ αυτό το ταξίδι.
Θα ήθελα μονάχα, όταν τελειώσεις το άκουσμα αυτού του CD και το διάβασμα αυτού του μικρού πονήματος, να έχουνε μεγαλώσει τα φτερά της λευτεριάς της δικής σου και της δικής σου φαντασίας. Εύχομαι ολόψυχα να εξακολουθήσεις να σεργιανάς εκεί που μιλάνε μονάχα οι ψυχές ανθρώπων ατόφιων και ιερών. Εύχομαι να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι όπως όλοι εμείς που αποφασίσαμε πως μιας και βρεθήκαμε στη ζωή, είναι καλύτερα να πολεμάμε μάταια απ’ το να ζούμε μάταια.
Καλό σου ταξίδι.»
Δημήτρης Επικούρης
–
